"kim olduğumu ne bilirlerdi
korkunç zordu beni sevmek; ve ben,
buna yalnız biri'nin gücü yeteceğini seziyordum. 
ama, 
o biri, 
istemiyordu henüz."

N'apacaksın Tanrı ?

N'apacaksın Tanrı, öldüğüm zaman?
Ben ki testinim senin, ya kırılırsam?

İçkinim, kaçarsa tadım, ya bozulursam?
Dokucu kumaşınım, giysinim senin
Kalmaz bi anlamı gidecek olsam

Evsiz barksız demeksin yokluğumda sen
Yoksun kalacaksın içli ve sıcak selamlardan
Düşecek yorgun ayağından
Kadife terliklerin, ki onlar Ben'im
Aban da sırtından yitip gidecek.

Bakışın ki, dinlenir yanaklarımda
Sımsıcak pamuksu yastığında
Gelecek ve beni aranacak boşuna
VE çaresiz uzanacak günbatımında
Yabancı taşların yatağında
N'apacaksın, Tanrı, Kaygılıyım.

Son Parça

Ölüm büyüktür
Ve biz onunuz
Gülümsemelerle dudaklarımızda
Yaşamın tam ortasında
Sanırken kendimizi
Ölüm hıçkırır birden içimizde
Ta içimizde